Αλεξανδρίτης
Ο αλεξανδρίτης είναι ένας κρύσταλλος που ανακαλύφθηκε στα βουνά των Ουραλίων το 1830. Έχοντας κόκκινο και πράσινο χρώμα, τα αυτοκρατορικά χρώματα της Ρωσίας εκείνη την εποχή, πήρε το όνομά του από τον Τσάρο Αλέξανδρο Β’. Αυτό το ορυκτό διακρίνεται κυρίως για την ικανότητά του να αλλάζει χρώμα. Μερικές φορές ονομάζεται σμαράγδι την ημέρα και ρουμπίνι τη νύχτα. Υπό το φως πυρακτώσεως, αποκτά χρώμα που κυμαίνεται από κόκκινο έως μωβ. Ο κρύσταλλος αυτός παραμένει σπάνιος, παρά την ανακάλυψή του στη Βραζιλία, την Τανζανία ή τη Σρι Λάνκα.
Γκραντιδιερίτης
Αυτός ο κρύσταλλος ανακαλύφθηκε το 1902 στη Μαδαγασκάρη. Ένα νέο κοίτασμα εντοπίστηκε χάρη σε ανασκαφές το 2014. Πρόκειται για μια ημιδιαφανή πέτρα που πήρε το όνομά της από τον εξερευνητή Άλφρεντ Γκραντιδιέ. Με ένα ελαφρώς ορατό μπλε-πράσινο χρώμα, είναι ένας πλεοχρωϊκός πολύτιμος λίθος. Διαπερνά το λευκό, το μπλε και το πράσινο φως. Σε αντίθεση με τους συνηθισμένους πολύτιμους λίθους, είναι πιο ανθεκτικός. Είναι ένας ιδανικός κρύσταλλος για χρήση στην κοσμηματοποιία. Οι πολυεδρικές πέτρες γραντιδιρίτη είναι πολύ σπάνιες.
Κόκκινος βηρύλλος
Όλοι γνωρίζουμε ότι ο βηρύλλος είναι άχρωμος. Ο κόκκινος βηρύλλος είναι ένας λίθος κατώτερης ποιότητας, αλλά ιδιαίτερα σπάνιος, που ανακαλύφθηκε από τον ορυκτολόγο Maynard Bixby. Είναι επίσης γνωστός με το όνομα bixbite. Σύμφωνα με μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από την Γεωλογική Υπηρεσία της Γιούτα, σε 150 000 διαμάντια ποιότητας κοσμήματος, υπάρχει μόνο ένας κόκκινος βηρύλλος. Αυτό αποδεικνύει τη σπανιότητα αυτού του πετρώματος. Ο κόκκινος βηρύλλος μπορεί να εμφανίζεται σε κόκκινο, ροζ βατόμουρο ή σκούρο ροζ χρώμα. Εφόσον είναι χρωματιστός, είναι πάντα περιζήτητος.
Μπενιτοΐτης
Η βενιτοΐτη είναι ένας πολύτιμος λίθος με ενδιαφέρουσα και ποικίλη χρωματική γκάμα που κυμαίνεται από το μπλε έως το μωβ. Ανακαλύφθηκε το 1907 στην Καλιφόρνια, στα βουνά του Σαν Μπενίτο, και ανακηρύχθηκε πολύτιμος λίθος αυτής της πολιτείας το 1985. Το χρώμα αυτού του πολύτιμου λίθου είναι πανομοιότυπο με αυτό του ζαφείριου. Ωστόσο, μετά από μια δοκιμή, επιβεβαιώθηκε ότι αυτή η ανακάλυψη του James M. Couche είναι ένας άγνωστος λίθος. Η βενιτοΐτη είναι πολύ άγνωστη στο ευρύ κοινό. Αν το χρώμα της είναι σκούρο μπλε, έχει μικρότερη διασπορά. Αντίθετα, αν είναι ανοιχτό μπλε, έχει μεγαλύτερη διασπορά. Το κλείσιμο του ορυχείου εκμετάλλευσής της το 2006 την έκανε ακόμη πιο σπάνια.
Τανζανίτης
Η Τανζανίτη είναι ένας λιθός που ανακαλύφθηκε το 1967 από τους Μασάι. Γρήγορα έγινε το αγαπημένο των κοσμηματοπωλών μετά την ανακάλυψή της. Μέχρι σήμερα, βρίσκεται αποκλειστικά στους λόφους Merelani στο βόρειο τμήμα της Τανζανίας. Πρόκειται για έναν πολύτιμο λίθο με κοκκινωπό καφέ χρώμα. Ωστόσο, αποκτά μπλε-μοβ χρώμα μετά από θερμική επεξεργασία. Η μπλε τανζανίτη εκτιμάται περισσότερο από τη μοβ τανζανίτη. Η πιο σπάνια ποικιλία αυτού του πολύτιμου λίθου είναι η μη θερμικά επεξεργασμένη μπλε τανζανίτη. Είναι δύσκολο να βρεθεί.
Τααφείτη
Ανακαλύφθηκε από τον Richard Taafe το 1945, η τααφείτη είναι ένας πολύτιμος λίθος με εκπληκτική ιστορία. Η ανακάλυψη του λίθου έγινε αφού αγόρασε ένα κουτί που περιείχε σπινέλλια τα οποία δεν ήταν όλα όμοια. Παρατήρησε τις διαφορές τους αναλύοντας ένα δείγμα πιο προσεκτικά από τα άλλα για λόγους διασφάλισης ποιότητας. Αποδείχθηκε ότι αυτός ο κρύσταλλος προερχόταν από τη Σρι Λάνκα. Σήμερα, διατίθεται μόνο μια χούφτα από αυτόν τον λίθο, γνωστό με το όνομα Τααφείτη.
Ποδρεττίτης
Η Ποδρεττίτη ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1960 στο Mont-Saint-Hilaire του Κεμπέκ. Εμφανίστηκε υπό τη μορφή μικροσκοπικών κρυστάλλων. Η αναγνώρισή της έγινε μόλις το 1986. Το όνομά της προέρχεται από την οικογένεια που εκμεταλλευόταν αυτό το λατομείο. Δεδομένου ότι πρόκειται για έναν πολύ σπάνιο κρύσταλλο, είναι δύσκολο να βρεθεί ένας καθαρός πολύτιμος λίθος άνω του 1 καρατίου. Ωστόσο, το 2000 ανακαλύφθηκε ένας πολύτιμος λίθος 9,41 καρατίων στη Βιρμανία. Η Frances Miller Seay δώρισε τον λίθο το 2007, ο οποίος βρίσκεται πλέον στο Μουσείο Σμιθσόνιαν, στη Εθνική Συλλογή Πολύτιμων Λίθων.
Μαύρο οπάλιο
Το μαύρο οπάλιο ανακαλύφθηκε στο Lightning Ridge της Αυστραλίας το 1880. Ωστόσο, η αξία του αναγνωρίστηκε μετά την πώληση του πρώτου τεμαχίου από τον Τσάρλι Νέτλετον το 1903. Πρόκειται για έναν λίθο που έχει γενικά σκούρο χρώμα. Ωστόσο, παρουσιάζει ένα παιχνίδι χρωμάτων όταν εκτίθεται σε έγχρωμο φως. Μπορούν να διακριθούν σκούρες καφετί, πρασινωπές ή μπλε αποχρώσεις. Τα πιο πολύτιμα μαύρα οπάλια είναι τα πιο σκούρα με πιο φωτεινά εγκλείσματα.
Παινίτης
Αναφέρεται στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως ένας από τους σπανιότερους κρυστάλλους στον κόσμο. Πρόκειται για έναν λίθο που ανακαλύφθηκε από τον Arthur Charles Davy Pain στη Βιρμανία το 1951. Για πολλές δεκαετίες, υπήρχαν μόνο δύο δείγματα. Το 2004, ανακαλύφθηκαν ακόμη άλλα δείγματα, φτάνοντας τα δύο δωδεκάδες. Παρ’ όλα αυτά, η Painite παραμένει ένας σπάνιος και πολύ ακριβός λίθος.
Σημείωση
Ορισμένοι από τους γνωστούς πολύτιμους λίθους, όπως το διαμάντι, το σμαράγδι, το ζαφείρι ή ακόμα και το ρουμπίνι, δεν θα εμφανιστούν σε αυτόν τον κατάλογο. Διότι σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις μας, ορισμένες από τις μεγαλύτερες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην αγορά των πολύτιμων λίθων ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος αυτών των λίθων. Αφήνουν να βγουν από τα αποθέματά τους μόνο λίγες από αυτές, γεγονός που δημιουργεί την αίσθηση της σπανιότητας του προϊόντος στους πελάτες και, έτσι, διατηρούν μια αγορά υψηλής αξίας. Τα διαμάντια είναι επίσης αμφιλεγόμενα, κυρίως λόγω των πολέμων που ονομάζονται επίσης «διαμάντια του αίματος».